Goedemorgen. Vandaag lekker op tijd wakker geworden. Alle spullen terug in de koffer. Drie keer rondlopen in de hotelkamer om te kijken of ik echt niks ben vergeten. En tot ziens Las Vegas. Het was erg gezellig in Las Vegas, we hebben niet alles kunnen zien, maar wel een hoop. Later kom ik nog 1 dag terug in Las Vegas, maar nu is het echt tijd om te vertrekken richting The Hoover Dam. Omdat ik Las Vegas ga verlaten, kon ik het toch niet laten om weer te stoppen bij de Vegas Sign. Het moest gewoon, het voelde als een soort plicht. Omdat ik niet ontbeten heb in het hotel, ben ik eerst even wat gaan ontbijten bij Dunkin Donuts, in het zuiden van Las Vegas. Niks is lekkerder dan een paar heerlijke sugar glazed donuts en 1 chocolate donut. Hmmm.. Extra veel meegenomen, mocht ik nog trek hebben in The Hoover Dam.
Onderweg naar de Hoover Dam was het erg druk. Zoals je kunt zien op onderstaand foto rijd ik maar 5 mijl per uur. Zo ging dat een tijdje door. Gelukkig ben ik op vakantie en heb ik geen haast, integendeel, door langzaam te rijden heb je juist meer tijd om van je omgeving te genieten, en dat deed ik ook!! Langzaam maar zeker kom ik dichterbij The Hooverdam. In de verte zie ik een metalen brug, en wat rotsen waaraan te zien is dat daar in de omgeving ook water ligt. Yes! Net voor de dam, heb je aan de linkerkant een grote parkeergarage. Voor een paar dollar kun je daar parkeren, om de dam te voet te kunnen bezichtigen.
Ik parkeerde mijn voertuig en stapte uit. Na wat rondgelopen te hebben en wat foto's gemaakt te hebben besloot ik om een tour te nemen ondergronds.
De ondergrondse tour was erg interessant. Ik ben vergeten hoeveel de entree was, iets van 12 dollar, maar achteraf had ik er gratis ingekund. Er stond namelijk dat militairen free admission hebben. Ik was helemaal vergeten om te zeggen dat ik ook militair was. De cassiere vroeg me met hoeveel man wij waren. Ik zei: One peoples, waarna de cassiere erg moest lachen. Ook ik moest lachen gezien ik One person bedoelde en ik niet begrijp hoe ik erbij kom om peoples te zeggen tegen 1 persoon. HAHA!! De tour begon met een hele lange rij. Er waren daar namelijk verschillende soorten tours, maar als je binnenkomt, sta je allemaal achter elkaar in de rij en de rij was erg lang. Na een uur in de rij gestaan te hebben, was onze tour eindelijk aan de beurt. We moesten plaats nemen in een bioscoop, waar we eerst vooraf een film kregen te zien over het ontstaan van de Hoover Dam. Na de film konden we naar beneden, ondergrond, The Hooverdam van binnenuit bekijken. Het was niet echt heel erg bijzonder wat er te zien was, maar wel leuk om het voor een keer gezien te hebben van binnen.
Na de tour liep ik weer richting mijn voertuig, en reed ik richting Kingman. Kingman was voor mij het startpunt van Route66. Vandaaruit zou ik een stuk route66 gaan rijden. Kingman was een leuk dorpje, met nog oude gebouwen en veel borden waardoor je zeker weet dat je op Route66 aan het rijden bent. Je hebt daar ook een Route66 museum, waar ik niet ben geweest. Een stukje verder op Route66 kom ik een verlaten oude benzinepomp tegen met allerlei reclameborden. Leuk om daar even te stoppen en een foto te maken. Maar morgen wordt het erg vroeg wakker worden, dus na een korte stop meteen weer doorgereden.
En daar ben ik dan eindelijk. Ik heb weer eens een heerlijke dag gehad. Het weer was heerlijk warm, misschien wel te warm, maar nog steeds beter dan regen of sneeuw. Ik ben weer een aantal tinten donkerder geworden en ik heb een mooie stuk van Route66 gezien, die ik verder in mijn vakantie nog ga afmaken. Maar nu eerst inchecken in Hualapai Lodge in Peach Prings. Ik heb dit hotel gekozen, omdat dit hotel het meest dichtste bij is, om van hieruit te rijden naar Hualapai Hilltop. Hualapai Hilltop is het einde van een berg waar je je auto moet parkeren en vandaaruit 13km bergafwaarts moet gaan lopen richting het indianenreservaat Supai. In Supai heb je hele mooie watervallen, 1 daarvan is Havasu Falls. Deze waterval heb ik op Google foto's gezien, en toen wist ik zeker dat ik daar heen moest gaan. Dus dat is wat ik morgen ga zien!!! Ik kan niet wachten. Het enige minpuntje is, is dat ik morgen om 4 uur moet opstaan, om naar Hualapai Hilltop te rijden. Ik checkte in, en de mevrouw achter de balie was heel erg aardig. Ze gaf me een sleutel, en ik liep met mijn koffers naar de eerste verdieping. Mijn kamer was ruim en schoon. Ik zette mijn koffer neer en het eerste wat ik ging doen was mijn zwembroek aantrekken om even in de warme jacuzzi te relaxen van het zwembad. In de Jacuzzi zaten een Amerikaanse stel. Ze waren benieuwd waar ik vandaan kwam en ze vertelden mij dat zij beiden vroeger bij de luchtmacht hebben gezeten en dat ze het interessant vonden wat ik deed. Ze kwamen zelf helemaal vanuit Los Angeles direct naar Peach Springs, dus het was een lange rit voor hun. Zij zouden gaan kanoeen in de Colorado rivier de volgende dag. Ik heb ze verteld dat ik van plan was om naar Supai te gaan. Ze vertelden mij dat de weg van Los Angeles naar Peach Springs erg langdradig was, waardoor ze 94 mijl per uur aanhielden. Ik durfde op dat moment nooit zo hard rijden, waar 70 mijl per uur het maximum was, reed ik misschien net 80 mijl per uur, wat ik al eigenlijk best snel vond gaan. Na heerlijk geralexed te hebben in de jacuzzi, ben ik weer naar mijn kamer gegaan, omgekleed en toen naar het restaurant van het hotel om wat te eten. In het restaurant heb ik lekker een Taco Burrito genomen. Het smaakte goed. En nu tijd om te slapen. Want morgen staat mij een hele zware klus te wachten.
Vanuit mijn kamer had ik duidelijk zich op mijn voertuig. Slaap lekker en tot morgenvroeg om 04:00 uur.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten